Τι εννοούμε με τον όρο ερασιτεχνική αλιεία και πως γίνεται.


    Το ερασιτεχνικό ψάρεμα γίνεται, είτε στην ακτή από κάποιο βράχο είτε στις ακρογιαλιές είτε ακόμη στην ανοιχτή θάλασσα με διάφορα είδη ορμιάς είτε με ψαροντούφεκο.Στις βραχώδεις ακτές ψαρεύονται με καλαμίδι κυρίως, κέφαλοι, σκορπιοί, σπάροι, σκαθάρια, πέρκες, τσιπούρες κλπ.Από τις ακρογιαλιές ψαρεύονται με πεταχτάρι ή με γερά καλαμίδια με κουβαρίστρα, λαβράκια, πέρκες, συναγρίδες κλπ. Οι ορμιές αυτές είναι εφοδιασμένες με γερά αγκίστρια και χρησιμοποιείται για δόλωμα, ανάλογα με την προτίμηση που δείχνουν τα ψάρια. Μικρά ψάρια προτιμούν τα σαλάχια, τα λαβράκια, οι συναγρίδες, οι ροφοί, τα φαγκριά και τα μικρά σκυλόψαρα.

    Τα σκουλήκια της λάσπης τα προτιμούν οι πέρκες και οι σαργοί. Τις καραβίδες τις προτιμούν τα λαβράκια. Τις γαρίδες, τις σωλήνες και το ζυμάρι το προτιμούν οι κέφαλοι, οι σπάροι, τα μελανούρια, οι σάλπες κλπ.

    Το ψάρεμα στην ανοιχτή θάλασσα έχει πιο αθλητικό χαρακτήρα. Στην περίπτωση αυτή τα δολώματα που χρησιμοποιούνται είναι ψόφια ψάρια, τεχνητά ψάρια, τούφες από φτερά ή φούντες από άλλο υλικό κλπ. Το ψάρεμα στην ανοιχτή θάλασσα γίνεται και με συρτή, δηλ. η πετονιά με το δόλωμα σέρνεται στην επιφάνεια της θάλασσας με ταχύτητα που δεν ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα, για να είναι δυνατό να το πιάσει το ψάρι που το ακολουθεί. Στη χώρα μας είναι διαδομένη η ελαφριά συρτή ή όπως αλλιώς λέγεται και συρτή του αφρού. Με τη συρτή του είδους αυτού ψαρεύονται κυρίως παλαμίδες, λούτσοι και γοφάρια από βάρκα. Στη χώρας μας χρησιμοποιείται και η συρτή του βυθού με την οποία ψαρεύονται κυρίως συναγρίδες, στείρες, ροφοί, σφυρίδες κλπ.

    Η ελαφριά συρτή γίνεται, είτε με νάιλον νήμα είτε με σπάγκο υδρέικο καλά κερωμένο που καταλήγει σε σύρμα μήκους 1,5- 2,0 μέτρων. Το σύρμα πρέπει να αντέχει στο βάρος και να μην κόβεται από τα δόντια του ψαριού. Σαν δόλωμα στη συρτή του αφρού χρησιμοποιείται ψεύτικο μεταλλικό ψάρι, μικρό κουταλάκι ή ακόμη και φτερά γλάρου.

    Η συρτή του βυθού είναι εφοδιασμένη με μερικά μολύβια, για να βουλιάζει και για δόλωμα χρησιμοποιείται και στην περίπτωση αυτή, ψεύτικο ψαράκι. Εκτός από την ελαφριά συρτή υπάρχει και η βαριά συρτή, που αποτελείται από πολύ γερό νάιλον νήμα, που είναι δεμένο σε ένα πολύ γερό καλάμι. Με τη βαριά συρτή ή και συρτή ύψους, όπως την ονομάζουν και αλλιώς, πιάνονται κυρίως ξιφίες, τόννοι και μερικές φορές και σκυλόψαρα. Ο τρόπος αυτός του ψαρέματος δεν είναι διαδομένος και γνωστός στη χώρα μας.

    Είναι άλλο είδος, που είναι σχετικό με τη συρτή, είναι και το ψάρεμα με τη σαλαγγιά. Πρόκειται για ένα μακρύ μέχρι 15- 20 πόντους στρογγυλό επινικελωμένο μολύβι από το οποίο κρέμονται μερικές σαλαγγιές δηλ. τρία αγκίστρια, που είναι δεμένα πλάτη με πλάτη με σπάγκο ή και κολλημένα. Το ψάρεμα αυτό γίνεται, χωρίς να χρησιμοποιείται κανένα δόλωμα. Συνήθως με τις σαλαγγιές ψαρεύονται χταπόδια.

    Πολύ γνωστό ερασιτεχνικό ψάρεμα στη χώρα μας είναι και το ψάρεμα από βάρκα με πετονιά ή πεταχτάρι. Το πεταχτάρι δολώνεται με γαρίδες, ψαράκια, σκουλήκι, καραβίδα ή και καλαμάρι και με αυτό πιάνονται μουρμούρες, λαβράκια, σαργοί, τσιπούρες και τη νύχτα ροφοί, μεγάλα πετρόψαρα και μουγκριά.

    Επίσης στη χώρα μας είναι γνωστό και το ψάρεμα από τη στεριά με πεζόβολο. Το πεζόβολο είναι μικρό δίχτυ, ειδικά κατασκευασμένο, που ο ψαράς το πετάει με το χέρι από τη στεριά. Όταν τραβάει το πεζόβολο είναι έτσι κατασκευασμένο που κλείνει και δημιουργεί σάκο. Το πεζόβολο απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία και δύναμη και το ψάρεμα γίνεται πάντα σε ρηχά νερά. Η διάμετρος του πεζόβολου μπορεί να φτάσει και τα τρία μέτρα.

    Πολύ ενδιαφέρον είναι και το ψάρεμα με παραγάδι, που γίνεται πάντα από βάρκα και σε σχετικά βαθιά νερά. Το παραγάδι αποτελείται από χοντρό σπάγκο, τη μάνα όπως λέγεται, από όπου και κρέμονται τα παράμαλα, όπως λέγονται, με 200- 500 αγκίστρια. Τα παραγάδια τα χωρίζουμε, ανάλογα με το μέγεθος που έχουν τα αγκίστρια, σε ψιλά σκαθαρωτά, χοντρά και σκυλοπαράγαδα.

Τα ψιλά παραγάδια αποτελούνται από 200- 400 ψιλά αγκίστρια, και χρησιμοποιούν για δόλωμα καραβίδα, καλαμάρι ή γαρίδες. Τα σκαθαρωτά παραγάδια έχουν 200- 500 αγκίστρια, ο σπάγκος τους είναι πιο χοντρός, όπως φυσικά και τα αγκίστρια που χρησιμοποιούν και χρησιμοποιείται σαν δόλωμα αθερίνα, γαύροι και καλαμάρι. Τα χοντρά παραγάδια έχουν λιγότερα αγκίστρια, αλλά από τα μεγαλύτερα. Για δόλωμα χρησιμοποιούνται μεγαλύτερα ζωντανά ψάρια. Με το παραγάδι αυτό πιάνονται μεγάλα ψάρια και κυρίως ροφοί, σφυρίδες, γαλέοι, μπακαλιάροι, σαλάχια κλπ. Τα σκυλοπαράγαδα έχουν μερικά μόνο αγκίστρια, αλλά πάρα πολύ μεγάλα, με παράμαλο από ατσάλινο σύρμα. Για δόλωμα χρησιμοποιείται, κυρίως, μεγάλη παλαμίδα.

    Το καλοκαίρι γίνεται και το ψάρεμα με το πυροφάνι, που είναι περισσότερο κυνήγι παρά ψάρεμα. Στην πλώρη της βάρκας δένεται μια λάμπα με ασετυλίνη, για να φωτίζει και να μαζεύονται τα ψάρια, οι σουπιές και τα χταπόδια, που ο ψαράς με το καμάκι τα καρφώνει.

    Το ψάρεμα στα γλυκά νερά (ποτάμια και λίμνες) γίνεται με καλάμι, που έχει ένα ή δύο αγκίστρια, μια σημαδουρίτσα δεμένη στην άκρη του σπάγκου, έτσι που μόλις το ψάρι αρχίζει να τσιμπάει, η σημαδουρίτσα αρχίζει και κουνιέται ή βουλιάζει. Τότε ο ψαράς τραβάει με δύναμη το καλάμι και συνήθως στο αγκίστρι καρφώνεται το ψάρι. Το ψάρεμα αυτό είναι αρκετά δύσκολο και απαιτεί αρκετή δεξιοτεχνία, κι έχει πραγματικά αθλητικό χαρακτήρα.

    Για δολώματα χρησιμοποιούνται διάφορα έντομα ή ομοιώματα εντόμων, ανάλογα με το είδος του ψαριού, ζυμάρι, ψάρια μικρά ζωντανά η ψόφια κλπ. Συνήθως το καλάμι είναι εφοδιασμένο με κουβαρίστρα, για να τυλίγεται το νήμα. Ιδιαίτερα δύσκολο είναι το πέταγμα, γιατί όλη η αρματωσιά είναι πολύ ελαφριά μια και δε χρησιμοποιούνται καθόλου βαρίδια. Συνήθως το πέταγμα γίνεται αφού περιστραφεί η αρματωσιά και πάρει δύναμη.

    Αν σκεφτούμε ότι το ψάρεμα αυτό γίνεται σε λίμνες και σε ποτάμια, καταλαβαίνει κανείς πόσο θα πρέπει να είναι τεχνίτης, για να πετάξει την πετονιά στη λίμνη ή στο ποτάμι και όχι στα δέντρα, που πάντα υπάρχουν εκεί που δεν τα περιμένει κανείς. Ύστερα, επειδή η αρματωσιά είναι πολύ ελαφριά, πρέπει να πάρει κανείς υπόψη και την κατεύθυνση και τη δύναμη του αέρα. Γι' αυτό το ψάρεμα αυτό θεωρείται πραγματικά πολύ δύσκολο και πραγματικό σπορ, που χρειάζεται αρκετή προπόνηση.