Τι εννοούμε με τον όρο γεωπονία.

 


    Γεωπονία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την καλλιέργεια της γης, καθώς και της παραγωγής αγροτικών προϊόντων.

 

Ιστορική Αναδρομή

Η εξέλιξη της γεωπονίας και η σημασία της σήμερα.

 


    Σήμερα, η γρωπονία ως επιστήμη, περιλαμβάνει όλες εκείνες τις πρακτικές και τις θεωρητικές γνώσεις που είναι απαραίτητες, για να γίνει δυνατή μια συστηματική καλλιέργεια, αλλά και για να αποδώσει και εμπορικά.

    Η γεωπονία, σαν αυτόνομος κλάδος, αναπτύχθηκε μετά το 19ο αιώνα. Παλιότερα αποτελούσε τμήμα των φυσικών επιστημών και της βιολογίας. Όταν όμως άρχισαν να αναπτύσσονται οι δύο αυτές επιστήμες σε βάθος και να πλουτίζουν τις γνώσεις τους, δημιουργήθηκε η ανάγκη να αποτελέσει ειδικό κλάδο, με δική της πια μεθοδολογία και δική της θεωρητική υπόσταση.

    Σύμφωνα με τον ορισμό που δόθηκε παραπάνω, η γεωπονία είναι άμεσα συνδεμένη με τη γεωργία. Δύσκολα, άλλωστε, είναι δυνατό να γίνει σαφής ένας διαχωρισμός ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες, γι' αυτό το λόγο οι δύο αυτές έννοιες συγχέονται ή υποκαθιστά η μια την άλλη. Η σύγχυση μεταξύ της γεωπονίας σαν λέξης και σαν έννοιας και της γεωργίας σαν έννοιας δεν παρατηρείται μόνο στην ελληνική γλώσσα, αλλά και στις ξένες.

    Σαν αρχή της γεωπονίας θα πρέπει να θεωρηθεί η συστηματική εκμετάλλευση της γης, με βάση πια τις επιστημονικές ανακαλύψεις και την επιστημονική πρόοδο και όχι την πείρα και την παράδοση. Η συμβολή της στην αύξηση της αγροτικής παραγωγής είναι σημαντική και αναμφισβήτητη. Αρκεί να αναφερθεί το γεγονός της παραγωγής σιταριού πώς γινόταν πριν από μερικά χρόνια και τι απόδοση είχε στο στρέμμα και πώς γίνεται σήμερα και τι απόδοση έχει. Μέσα στα τελευταία χρόνια μόνο η απόδοση κατά στρέμμα αυξήθηκε πάνω από 50% χωρίς παράλληλα να αυξηθούν και τα έξοδα παραγωγής που αντίθετα παρουσίασαν μείωση. Αυτό έγινε δυνατό, γιατί δημιουργήθηκαν νέες ποικιλίες σιταριού, αλλά και γιατί έχουν επεξεργαστεί νέες μέθοδοι και τρόποι καλλιέργειας. Η πρόοδος αυτή φυσικά δεν αφορά μόνο το σιτάρι, αλλά και όλα τα γεωργικά προϊόντα.

    Ένα ακόμη πειστικό παράδειγμα είναι η παραγωγή διάφορων λαχανικών, κυρίως εκτός εποχής, όπως λέμε. Αυτό έγινε δυνατό, γιατί μελετήθηκαν σωστά οι συνθήκες ανάπτυξης του κάθε φυτού, αλλά γιατί ακόμη μελετήθηκαν και οι συνθήκες που είναι απαραίτητες για να αναπτυχθεί το κάθε φυτό. Στη συνέχεια οι συνθήκες αυτές δημιουργήθηκαν μέσα σε μικρούς χώρους, τα θερμοκήπια, με αποτέλεσμα να έχουμε ντομάτες όλο το χρόνο. Η επιτυχία αυτή, χωρίς καμιά αμφιβολία, οφείλεται στην ανάπτυξη της γεωπονίας σαν ανεξάρτητης επιστήμης.

Γεωργικά Φάρμακα


Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για ασσφαλή χρήση.

    
Γεωργικά φάρμακα είναι η γενική ονομασία,για την ομάδα εκείνη των αγροχημικών, που περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τα εντομοκτόνα, τα μυκητοκτόνα και τα ζιζανιοκτόνα.


ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ

    
Όσοι χρησιμοποιούν γεωργικά φάρμακα πρέπει, πριν απ'όλα να εντοπίσουν και να αναγνωρίσουν το πρόβλημα φυτοπροστασίας που αντιμετωπίζουν και, αν χρειάζεται να ζητήσουν σχετικές πληροφορίες και συμβουλές από έμπειρους και υπεύθυνους γεωπόνους.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

    
Όταν η εφαρμογή γεωργικών φαρμάκων κριθεί απαραίτητη, τότε ο χρήστης πρέπει να εχει σωστές πληροφορίες για τα ακόλουθα θέματα:

-
Για τα προϊόντα που συστήνονται για το συγκεκριμένο πρόβλημα.

-
Για τις δόσεις εφαρμογής, τον τρόπο διάλυσης των σκευασμάτων, το χρόνο των επεμβάσεων και τη συχνότητα των επεμβάσεων.

-
Για τη μέθοδο ή τις μεθόδους εφαρμογής του φαρμάκου.

-
Για τα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να πάρει ο χρήστης.

-
Για το κόστος εφαρμογής των γεωργικών φαρμάκων.

ΑΓΟΡΑ-ΜΑΤΑΦΟΡΑ

    
Οι αγοραστές πρέπει να είναι βέβαιοι ότι τα γεωργικά φάρμακα που αγοράζουν είναι από εκείνα που τους έχουν συστήσει να χρησιμοποιήσουν. Τα γεωργικά φάρμακα περιέχονται πάντα σε συσκευασίες με ετικέτες πάνω στις οποίες αναγράφονται το εμπορικό όνομα, ο αριθμός έγκρισης κυκλοφορίας και το κοινό ή και το χημική τους όνομα.

                                            

 

Λιπάσματα

Τι εννοούμε με τον όρο λιπάσματα.

 

    Λιπάσματα χαρακτηρίζονται οι χημικές ουσίες που προστίθενται στο έδαφος, για να εφοδιάσουν τα φυτά με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Η σύσταση των λιπασμάτων αναφέρεται στην επί τοις εκατό κατά βάρος περιεκτικότητα των λιπασμάτων σε θρεπτικά στοιχεία και είναι γνωστή ως τίτλος ή βαθμός ή τύπος του λιπάσματος.

    Τα λιπάσματα, ανάλογα με την προέλευσή τους, διακρίνονται σε ανόργανα,οργανικά και βιολογικά.

 

Τι εννοούμε με τον όρο λιπάσματα.

   
 Λιπάσματα χαρακτηρίζονται οι χημικές ουσίες που προστίθενται στο έδαφος για να εφοδιάσουν τα φυτά με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Η σύσταση των λιπασμάτων αναφέρεται στην επί τοις εκατό κατά βάρος περιεκτικότητα των λιπασμάτων σε θρεπτικά στοιχεία και είναι γνωστή ως τίτλος ή βαθμός ή τύπος του λιπάσματος.

    Τα λιπάσματα, ανάλογα με την προέλευσή τους, διακρίνονται σε ανόργανα και οργανικά.

 

Ανόργανα λιπάσματα

Τι είναι τα ανόργανα λιπάσματα.

    Στα ανόργανα λιπάσματα περιλαμβάνονται όλα τα λιπάσματα που παράγονται βιομηχανικά. Αυτά διακρίνονται, ανάλογα με τον αριθμό των θρεπτικών στοιχείων που περιέχουν, σε απλά και σύνθετα ή μικτά.

    Απλά ονομάζονται τα ανόργανα λιπάσματα που περιέχουν ένα μόνο θρεπτικό στοιχείο, ενώ σύνθετα ή μικτά ονομάζονται αυτά που περιέχουν δύο ή περισσότερα θρεπτικά στοιχεία.

    Με κριτήριο τη φυσική τους κατάσταση τα λιπάσματα διακρίνονται σε στερεά, υγρά και αέρια. Τα πρώτα χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην ελληνική γεωργία και κυκλοφορούν περισσότερο σε κοκκώδη μορφή και λιγότερο σε κρυσταλλική ή σε σκόνη. Τα υγρά και αέρια λιπάσματα αν και πλεονεκτούν σε ομοιομορφία διασποράς από τα στερεά, χρησιμοποιούνται, αντίστοιχα, σε περιορισμένη κλίμακα ή καθόλου, γιατί απαιτούν ειδικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης, καθώς και ειδικά μέσα μεταφοράς και εφαρμογής.

    Τέλος, τα ανόργανα λιπάσματα ανάλογα με το θρεπτικό στοιχείο που περιέχουν διακρίνονται σε αζωτούχα, φωσφορικά (ή φωσφορούχα), καλιούχα και σύνθετα ή μικτά. Τα λιπάσματα των ιχνοστοιχείων περιλαμβάνονται σε ξεχωριστή ομάδα.

Οργανικά λιπάσματα

Τι είναι τα οργανικά λιπάσματα. 

 


    Στα οργανικά λιπάσματα συμπεριλαμβάνονται τα υπολείμματα της φυτικής και ζωικής παραγωγής, καθώς και τα παραπροϊόντα της βιομηχανικής επεξεργασίας των διαφόρων φυτικών και ζωικών μερών. Tα οργανικά λιπάσματα προστιθέμενα στο έδαφος, το εμπλουτίζουν σε οργανική ουσία, η οποία επιδρά θετικά...


1. Στις
φυσικές ιδιότητες του εδάφους (π.χ. βελτιώνει τη δομή του, Βελτιώνει την υδατοϊκανότητα και τις συνθήκες αερισμού του, αυξάνει τη θερμοκρασία του λόγω του μαύρου χρώματος που του προσδίδει-αυξημένη απορρόφηση ηλιακής ακτινοβολίας).

2. Στις χημικές ιδιότητες του εδάφους (π.χ. ασκεί ρυθμιστική δράση προστατεύοντάς το από τις μεγάλες διακυμάνσεις του ΡΗ, αυξάνει την εναλλακτική ικανότητά του, παρέχει θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών).

3. Στις βιολογικές ιδιότητες του εδάφους (γιατί περιέχει μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, έχει και δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για τη δράση και ανάπτυξη των μικροοργανισμών του εδάφους, οι μικροοργανισμοί της βοηθούν στη βιολογική καταπολέμηση των παθογόνων που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα των φυτών, δρώντας ανταγωνιστικά προς τους παθογόνους μικροοργανισμούς).


    Από τις παραπάνω θετικές επιδράσεις της οργανικής ουσίας αποδεικνύεται η σπουδαιότητα της οργανικής λίπανσης. Στην Ελλάδα όμως ο ρόλος τους είναι πολύ μικρότερος, λόγω περιορισμένου ζωικού καφαλαίου και φυτικών υπολειμμάτων.

    Τα σπουδαιότερα οργανικά λιπάσματα είναι η ζωική κοπριά, η χλωρή λίπανση, οι κομπόστες, η ιλύς βιολογικού καθαρισμού, καθώς και τα χουμικά και βακτηριακά λιπάσματα.