Γεωργία

Η αμπελουργία ήταν ζωτικής σημασίας δραστηριότητα.


    Η αμπελουργία ήταν ζωτικής σημασίας δραστηριότητα. Το κρασί και το τσίπουρο ήταν το γάλα των γερόντων και η πιο σοβαρή, από τις ελάχιστες, ηδονές του. Ήταν ο καλύτερος σύντροφος στις χαρές και στις λύπες του. 

                                            

 

Ο Τρύγος



Ο τρύγος, σύμβολο του τέλους της αγροτικής σοδιάς και της αρχής του χειμώνα!

                                      


    Ο Τρύγος ξεκινά στο τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Παλαιά συμμετείχαν στον τρύγος πολλές συγγενικές οικογένειες μαζί, καθώς η γειτονιά και οι φίλοι του αμπελουργού. Ήταν ένα κορυφαίο γεγονός που συμβόλιζε το τέλος της αγροτικής σοδιάς και την αρχή του χειμώνα. Τα σταφύλια τα έκοβαν και τα έβαζαν στα καλάθια. Με τα καλάθια γεμίζανε τα κοφίνια και τις κάντες, τα φόρτωναν στα μουλάρια ή γαϊδούρια και τα πήγαιναν στο σπίτι. Εκεί, τά ριχναν στο πατητίρι και ο νεότερος σπιτονοικοκύρης τα πατούσε με τα πόδια (σήμερα το πάτημα γίνεται με μηχανή). Τα πατημένα σταφύλια μαζί με τον μούστο τα τοποθετούν σε μεγάλα ξύλινα βαρέλα που είναι στο κελάρι (υπόγειο του σπιτιού). Από τον μούστο παίρνουν οι νοικοκυρές και φτιάχνουν τοπικά εδέσματα: Μουσταλευριά, πετιμέζι, ριτσέλια, σουτζούκια.

    Στο βαρέλι πριν βάλουν τον μούστο και τα τσιαμπιά κοντά στη κάνουλα βάζουν ένα κλαδί από πουρνάρι, ώστε όταν το άνοιγαν να μη βουλώνει από τα τσιαμπιά, (τσιάμπρα). Το κρασί ωριμάζει σε σαράντα ημέρες. Κατά την διάρκεια της βράσης τα βαρέλια μένουν ανοικτά. Όταν ολοκληρωθεί η βράση, βγάζουν όλο το κρασί, και το βάζουν σε άλλο βαρέλι χωρίς τα τσιαμπιά.

    Τα τσίπουρα είναι αυτά που πάνε στο καζάνι για βράση και απόσταξη. Η μεταφορά παλιά γινόταν με τις κάντες (μεταλλικές, η ξύλινες) και τις μετέφεραν με τα μουλάρια ή τα γαϊδούρια.

 

Κλάδεμα



Στις αρχές Μαρτίου γίνεται το κλάδεμα.


    Οι καλλιεργητές δίνουν μεγάλη προσοχή στο κλάδεμα των αμπελιών. Η παραγωγικότητα των αμπελώνων κρίνεται σημαντικά από τον τρόπο κλαδέματος, εφόσον, αν το αμπέλι μείνει απεριποίητο η παραγωγή θα ανασταλεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το κλάδεμα του αμπελιού θεωρείται σημαντικότερο και από τον εμπλουτισμό της γης με κάποιο είδος λιπάσματος.

 

Ράντισμα



Το ράντισμα των κλιμάτων.


    Όταν ο αγρότης έλεγε "έχω ρέντισμα" εννοούσε πως θέλει να ραντίσει τα κλήματα του με χαλκό. Δεν γνώριζε τα σημερινά ραντίσματα (φυτών, δέντρων και κλημάτων) τα οποία αυγατεύουν τα κέρδη του παραγωγού-έμπορα και λιγοστεύουν τη ζωή του καταναλωτή.

 

Τσίπουρο



Η παραγωγή του τσίπουρου.


    Ρακοκάζανα, υπήρχαν και υπάρχουν περιορισμένα. Άδειες λειτουργίας δεν μπορούν να πάρουν νέες, παρά μόνο να μεταβιβαστούν.

    Μετά την φυσική βράση του μούστου μέσα στο βαρέλι (για 40 ημέρες), τα τσιαμπιά, το κρασί μαζί με τον γλυκάνισο (χόρτο με γεύση ούζου), βράζει με δυνατή φωτιά σε ειδικό μπρούτζινο καζάνι για να γίνει ή απόσταξη του τσίπουρου. Οι υδρατμοί περνούν από ένα, ενσωματωμένο στο πάνω μέρος του καζανιού, σωλήνα που περνά μέσα από μια δεξαμενή κρύου- συνεχούς ροής- νερού ώστε να υγροποιηθεί. Το τσίπουρο παράγεται σε 21 με 22 γράδα. Μετά αποθηκεύεται σε γυάλινες μπουκάλες οι λεγόμενες πεντάρες, σε δεκάρες (5Lit,10Lit).

                                                

Τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτικά είδη σε επίπεδο πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγικής διαδικασίας μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ανάπτυξης και καινοτομίας. Στοιχεία της εφαρμοσμένης επιστημονικής έρευνας όσο και της έρευνας αγοράς συνηγορούν στο ότι η Ελλάδα, μία χώρα πλούσια σε φυτογενετικούς πόρους και με συγκριτικό πλεονέκτημα στην αξιοποίηση των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτικών ειδών μπορεί να ηγηθεί στην παραγωγή τους όσο και στην εμπορία τους υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Τι εννοούμε με τον όρο γεωπονία.

 


    Γεωπονία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την καλλιέργεια της γης, καθώς και της παραγωγής αγροτικών προϊόντων.

 

Ιστορική Αναδρομή

Η εξέλιξη της γεωπονίας και η σημασία της σήμερα.

 


    Σήμερα, η γρωπονία ως επιστήμη, περιλαμβάνει όλες εκείνες τις πρακτικές και τις θεωρητικές γνώσεις που είναι απαραίτητες, για να γίνει δυνατή μια συστηματική καλλιέργεια, αλλά και για να αποδώσει και εμπορικά.

    Η γεωπονία, σαν αυτόνομος κλάδος, αναπτύχθηκε μετά το 19ο αιώνα. Παλιότερα αποτελούσε τμήμα των φυσικών επιστημών και της βιολογίας. Όταν όμως άρχισαν να αναπτύσσονται οι δύο αυτές επιστήμες σε βάθος και να πλουτίζουν τις γνώσεις τους, δημιουργήθηκε η ανάγκη να αποτελέσει ειδικό κλάδο, με δική της πια μεθοδολογία και δική της θεωρητική υπόσταση.

    Σύμφωνα με τον ορισμό που δόθηκε παραπάνω, η γεωπονία είναι άμεσα συνδεμένη με τη γεωργία. Δύσκολα, άλλωστε, είναι δυνατό να γίνει σαφής ένας διαχωρισμός ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες, γι' αυτό το λόγο οι δύο αυτές έννοιες συγχέονται ή υποκαθιστά η μια την άλλη. Η σύγχυση μεταξύ της γεωπονίας σαν λέξης και σαν έννοιας και της γεωργίας σαν έννοιας δεν παρατηρείται μόνο στην ελληνική γλώσσα, αλλά και στις ξένες.

    Σαν αρχή της γεωπονίας θα πρέπει να θεωρηθεί η συστηματική εκμετάλλευση της γης, με βάση πια τις επιστημονικές ανακαλύψεις και την επιστημονική πρόοδο και όχι την πείρα και την παράδοση. Η συμβολή της στην αύξηση της αγροτικής παραγωγής είναι σημαντική και αναμφισβήτητη. Αρκεί να αναφερθεί το γεγονός της παραγωγής σιταριού πώς γινόταν πριν από μερικά χρόνια και τι απόδοση είχε στο στρέμμα και πώς γίνεται σήμερα και τι απόδοση έχει. Μέσα στα τελευταία χρόνια μόνο η απόδοση κατά στρέμμα αυξήθηκε πάνω από 50% χωρίς παράλληλα να αυξηθούν και τα έξοδα παραγωγής που αντίθετα παρουσίασαν μείωση. Αυτό έγινε δυνατό, γιατί δημιουργήθηκαν νέες ποικιλίες σιταριού, αλλά και γιατί έχουν επεξεργαστεί νέες μέθοδοι και τρόποι καλλιέργειας. Η πρόοδος αυτή φυσικά δεν αφορά μόνο το σιτάρι, αλλά και όλα τα γεωργικά προϊόντα.

    Ένα ακόμη πειστικό παράδειγμα είναι η παραγωγή διάφορων λαχανικών, κυρίως εκτός εποχής, όπως λέμε. Αυτό έγινε δυνατό, γιατί μελετήθηκαν σωστά οι συνθήκες ανάπτυξης του κάθε φυτού, αλλά γιατί ακόμη μελετήθηκαν και οι συνθήκες που είναι απαραίτητες για να αναπτυχθεί το κάθε φυτό. Στη συνέχεια οι συνθήκες αυτές δημιουργήθηκαν μέσα σε μικρούς χώρους, τα θερμοκήπια, με αποτέλεσμα να έχουμε ντομάτες όλο το χρόνο. Η επιτυχία αυτή, χωρίς καμιά αμφιβολία, οφείλεται στην ανάπτυξη της γεωπονίας σαν ανεξάρτητης επιστήμης.

Γεωργικά Φάρμακα


Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για ασσφαλή χρήση.

    
Γεωργικά φάρμακα είναι η γενική ονομασία,για την ομάδα εκείνη των αγροχημικών, που περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τα εντομοκτόνα, τα μυκητοκτόνα και τα ζιζανιοκτόνα.


ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ

    
Όσοι χρησιμοποιούν γεωργικά φάρμακα πρέπει, πριν απ'όλα να εντοπίσουν και να αναγνωρίσουν το πρόβλημα φυτοπροστασίας που αντιμετωπίζουν και, αν χρειάζεται να ζητήσουν σχετικές πληροφορίες και συμβουλές από έμπειρους και υπεύθυνους γεωπόνους.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

    
Όταν η εφαρμογή γεωργικών φαρμάκων κριθεί απαραίτητη, τότε ο χρήστης πρέπει να εχει σωστές πληροφορίες για τα ακόλουθα θέματα:

-
Για τα προϊόντα που συστήνονται για το συγκεκριμένο πρόβλημα.

-
Για τις δόσεις εφαρμογής, τον τρόπο διάλυσης των σκευασμάτων, το χρόνο των επεμβάσεων και τη συχνότητα των επεμβάσεων.

-
Για τη μέθοδο ή τις μεθόδους εφαρμογής του φαρμάκου.

-
Για τα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να πάρει ο χρήστης.

-
Για το κόστος εφαρμογής των γεωργικών φαρμάκων.

ΑΓΟΡΑ-ΜΑΤΑΦΟΡΑ

    
Οι αγοραστές πρέπει να είναι βέβαιοι ότι τα γεωργικά φάρμακα που αγοράζουν είναι από εκείνα που τους έχουν συστήσει να χρησιμοποιήσουν. Τα γεωργικά φάρμακα περιέχονται πάντα σε συσκευασίες με ετικέτες πάνω στις οποίες αναγράφονται το εμπορικό όνομα, ο αριθμός έγκρισης κυκλοφορίας και το κοινό ή και το χημική τους όνομα.

                                            

 

Λιπάσματα

Τι εννοούμε με τον όρο λιπάσματα.

 

    Λιπάσματα χαρακτηρίζονται οι χημικές ουσίες που προστίθενται στο έδαφος, για να εφοδιάσουν τα φυτά με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Η σύσταση των λιπασμάτων αναφέρεται στην επί τοις εκατό κατά βάρος περιεκτικότητα των λιπασμάτων σε θρεπτικά στοιχεία και είναι γνωστή ως τίτλος ή βαθμός ή τύπος του λιπάσματος.

    Τα λιπάσματα, ανάλογα με την προέλευσή τους, διακρίνονται σε ανόργανα,οργανικά και βιολογικά.

 

Τι εννοούμε με τον όρο λιπάσματα.

   
 Λιπάσματα χαρακτηρίζονται οι χημικές ουσίες που προστίθενται στο έδαφος για να εφοδιάσουν τα φυτά με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Η σύσταση των λιπασμάτων αναφέρεται στην επί τοις εκατό κατά βάρος περιεκτικότητα των λιπασμάτων σε θρεπτικά στοιχεία και είναι γνωστή ως τίτλος ή βαθμός ή τύπος του λιπάσματος.

    Τα λιπάσματα, ανάλογα με την προέλευσή τους, διακρίνονται σε ανόργανα και οργανικά.

 

Ανόργανα λιπάσματα

Τι είναι τα ανόργανα λιπάσματα.

    Στα ανόργανα λιπάσματα περιλαμβάνονται όλα τα λιπάσματα που παράγονται βιομηχανικά. Αυτά διακρίνονται, ανάλογα με τον αριθμό των θρεπτικών στοιχείων που περιέχουν, σε απλά και σύνθετα ή μικτά.

    Απλά ονομάζονται τα ανόργανα λιπάσματα που περιέχουν ένα μόνο θρεπτικό στοιχείο, ενώ σύνθετα ή μικτά ονομάζονται αυτά που περιέχουν δύο ή περισσότερα θρεπτικά στοιχεία.

    Με κριτήριο τη φυσική τους κατάσταση τα λιπάσματα διακρίνονται σε στερεά, υγρά και αέρια. Τα πρώτα χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην ελληνική γεωργία και κυκλοφορούν περισσότερο σε κοκκώδη μορφή και λιγότερο σε κρυσταλλική ή σε σκόνη. Τα υγρά και αέρια λιπάσματα αν και πλεονεκτούν σε ομοιομορφία διασποράς από τα στερεά, χρησιμοποιούνται, αντίστοιχα, σε περιορισμένη κλίμακα ή καθόλου, γιατί απαιτούν ειδικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης, καθώς και ειδικά μέσα μεταφοράς και εφαρμογής.

    Τέλος, τα ανόργανα λιπάσματα ανάλογα με το θρεπτικό στοιχείο που περιέχουν διακρίνονται σε αζωτούχα, φωσφορικά (ή φωσφορούχα), καλιούχα και σύνθετα ή μικτά. Τα λιπάσματα των ιχνοστοιχείων περιλαμβάνονται σε ξεχωριστή ομάδα.

Οργανικά λιπάσματα

Τι είναι τα οργανικά λιπάσματα. 

 


    Στα οργανικά λιπάσματα συμπεριλαμβάνονται τα υπολείμματα της φυτικής και ζωικής παραγωγής, καθώς και τα παραπροϊόντα της βιομηχανικής επεξεργασίας των διαφόρων φυτικών και ζωικών μερών. Tα οργανικά λιπάσματα προστιθέμενα στο έδαφος, το εμπλουτίζουν σε οργανική ουσία, η οποία επιδρά θετικά...


1. Στις
φυσικές ιδιότητες του εδάφους (π.χ. βελτιώνει τη δομή του, Βελτιώνει την υδατοϊκανότητα και τις συνθήκες αερισμού του, αυξάνει τη θερμοκρασία του λόγω του μαύρου χρώματος που του προσδίδει-αυξημένη απορρόφηση ηλιακής ακτινοβολίας).

2. Στις χημικές ιδιότητες του εδάφους (π.χ. ασκεί ρυθμιστική δράση προστατεύοντάς το από τις μεγάλες διακυμάνσεις του ΡΗ, αυξάνει την εναλλακτική ικανότητά του, παρέχει θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών).

3. Στις βιολογικές ιδιότητες του εδάφους (γιατί περιέχει μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, έχει και δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για τη δράση και ανάπτυξη των μικροοργανισμών του εδάφους, οι μικροοργανισμοί της βοηθούν στη βιολογική καταπολέμηση των παθογόνων που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα των φυτών, δρώντας ανταγωνιστικά προς τους παθογόνους μικροοργανισμούς).


    Από τις παραπάνω θετικές επιδράσεις της οργανικής ουσίας αποδεικνύεται η σπουδαιότητα της οργανικής λίπανσης. Στην Ελλάδα όμως ο ρόλος τους είναι πολύ μικρότερος, λόγω περιορισμένου ζωικού καφαλαίου και φυτικών υπολειμμάτων.

    Τα σπουδαιότερα οργανικά λιπάσματα είναι η ζωική κοπριά, η χλωρή λίπανση, οι κομπόστες, η ιλύς βιολογικού καθαρισμού, καθώς και τα χουμικά και βακτηριακά λιπάσματα.
                                                              

Τι εννοούμε με τον όρο Βιολογική Γεωργία.


    Η Βιολογική Γεωργία είναι σύστημα διαχείρισης και παραγωγής αγροτικών προϊόντων πού στηρίζεται σε φυσικές διεργασίες, στη μη χρησιμοποίηση χημικών συνθετικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων και στη χρησιμοποίηση εναλλακτικών προς τη χημική μεθόδων αντιμετώπισης εχθρών, ασθενειών και ζιζανίων, καθώς και στη χρησιμοποίηση τεχνικής παραγωγής, όπως η αμειψισπορά και η ανακύκλωση φυτικών και ζωικών υπολειμμάτων που διατηρούν τη φυσική ισορροπία και τη γονιμότητα του εδάφους.

    Η Βιολογική γεωργία βασίζεται κυρίως στη χρησιμοποίηση κατά το δυνατόν ανανεώσιμων φυσικών πόρων σε τοπικό επίπεδο, στην αυτάρκεια του εδάφους σε οργανική ουσία και θρεπτικά στοιχεία και στη βιοποικιλότητα του οικοσυστήματος που αποτελεί και τον κύριο παράγοντα στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας του.
Βασίζεται επίσης στη χρησιμοποίηση ιθαγενών ανθεκτικών φυτών και φυλών ζώων που έχουν προσαρμοστεί στις τοπικές συνθήκες καθώς και στην κατάλληλη επιλογή καλλιεργητικών τεχνικών και εναλλαγή καλλιεργειών, με προτίμηση στα μεικτά συστήματα γεωργίας (συνύπαρξη φυτικής και ζωικής παραγωγής στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις).

    Προκειμένου να οριστεί η έννοια της βιολογικής γεωργίας, φαίνεται σκόπιμο να αναφερθούμε στον ορισμό που έχει αναπτυχθεί από τον Κώδικα τροφίμων, με βάση συμβουλές εμπειρογνωμόνων σε όλο τον κόσμο. Ο Κώδικας θεωρεί τη βιολογική γεωργία ως ένα σφαιρικό σύστημα γεωργικής παραγωγής (φυτικών και ζωικών προϊόντων) που ευνοεί τις πρακτικές διαχείρισης μάλλον παρά την προσφυγή σε παράγοντες παραγωγής εξωτερικής προέλευσης. Με την οπτική αυτή, οι καλλιεργητικές, βιολογικές και μηχανικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται κατά προτίμηση στα χημικά συνθετικά προϊόντα.

    Η γεωργία και κυρίως η βιολογική γεωργία διασφαλίζει τη γεωγραφική, εθνική, οικονομική και κοινωνική συνοχή της χώρας και την κατά το δυνατόν πιο ισόρροπη ανάπτυξή της.      

Στόχοι της Βιολογικής Γεωργίας


Ποιοι είναι οι Στόχοι της Βιολογικής Γεωργίας.


Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Κώδικα τροφίμων, η βιολογική γεωργία πρέπει να συμβάλει στους παρακάτω στόχους.


1. Στην αύξηση της βιοποικιλότητας στο σύνολο του συστήματος.

2.
Στην αύξηση της βιολογικής δραστηριότητας των εδαφών.

3.
Στη διατήρηση της γονιμότητας των εδαφών μακροπρόθεσμα.

4.
Στην ανακύκλωση των αποβλήτων φυτικής και ζωικής προέλευσης προκειμένου να αποκατασταθούν τα στοιχεία που είναι θρεπτικά για τη γή, μειώνοντας έτσι όσο είναι δυνατόν, τη χρήση μή ανανεώσιμων πόρων.

5. Στην προσφυγή στους ανανεώσιμους πόρους στα γεωργικά συστήματα που είναι οργανωμένα τοπικά.

6. Στην προώθηση της ορθής χρήσης των εδαφών, του νερού και του αέρα και τη μείωση όλων των μορφών μόλυνσης που θα μπορούσαν να προκαλέσουν οι καλλιεργητικές πρακτικές και οι πρακτικές εκτροφής.

7. Στο χειρισμό των γεωργικών προϊόντων προσέχοντας ιδίως στις μεθόδους μεταποίησης, προκειμένου να διατηρηθεί η βιολογική ακεραιότητα και οι ουσιαστικές ποιότητες του προϊόντος σε όλα τα στάδια.

8. Στην πρόβλεψη, σε μια υπάρχουσα εκμετάλλευση μετά από μια περίοδο μετατροπής, η διάρκεια της οποίας καθορίζεται από ειδικούς παράγοντες του τόπου, όπως, για παράδειγμα, του ιστορικού της γης, των τύπων καλλιέργειας και εκτροφής προς πραγματοποίηση.



    
Όσο για την εκτροφή στα πλαίσια της βιολογικής γεωργίας εναπόκειται στην αρχή ενός στενού δεσμού ανάμεσα στα ζώα και τις γεωργικές εκτάσεις. Η αναγκαιότητα αυτή ενός δεσμού με το έδαφος απαιτεί έτσι, ότι τα ζώα θα έχουν μεγάλη πρόσβαση σε εξωτερικές εκτάσεις για ασκήσεις και ότι η διατροφή που τους δίνεται θα είναι όχι μόνο βιολογική αλλά, κατά προτίμηση, θα προέρχεται από την εκμετάλλευση την ίδια. Οι διατάξεις, οι σχετικές με την ευημερία των ζώων και η κτηνιατρική περίθαλψη πλαισιώνουν άλλωστε στενά αυτό το μέρος της βιολογικής γεωργίας.
    Ανεξάρτητα από τα προϊόντα φυτικά ή ζωικά, οι στόχοι της βιολογικής παραγωγής παραμένουν οι ίδιοι: Εφαρμογή περιοριστικών πρακτικών από την άποψη της προστασίας του περιβάλλοντος, αρμονικότερη κατοχή του αγροτικού χώρου, σεβασμός της ευημερίας των ζώων, παραγωγή γεωργικών προϊόντων υψηλής ποιότητας.
Προκειμένου να δοθεί σε αυτούς τους στόχους, που είναι δύσκολα υπολογίσιμοι, συγκεκριμένο περιεχόμενο, που μπορεί να καταστήσει εξειδικευμένη τη βιολογική γεωργία σε σχέση με τη συμβατική γεωργία, ήταν απαραίτητο, να κωδικοποιηθούν οι αποδεκτές πρακτικές. Αυτό πραγματοποιήθηκε καταρχήν στις ιδιωτικές συγγραφές υποχρεώσεων, μετά από τις νομοθεσίες ή τις επίσημες κατευθυντήριες γραμμές, σε διεθνές ή εθνικό επίπεδο.

                          

 

Βιολογικά Προϊόντα


Τι είναι τα βιολογικά προϊόντα και οι λόγοι για να τα προτιμήσουμε!

 


Τι είναι τα Βιολογικά Προϊόντα.

    Τα βιολογικά προϊόντα, είναι εκείνα που παράγονται σύμφωνα με τις σύγχρονες προδιαγραφές και μεθόδους της βιολογικής γεωργίας ή κτηνοτροφίας και βασίζονται σε ένα σύστημα διαχείρισης και παραγωγής αγροτικών προϊόντων, που στηρίζεται σε φυσικές διεργασίες, χωρίς τη χρήση χημικών συνθετικών λιπασμάτων, ορμονών, αντιβιοτικών και φυτοφαρμάκων.

    
Επιπλέον, το σύστημα αυτό, βασίζεται και στη χρήση εναλλακτικών, προς τη χημική, μεθόδων αντιμετώπισης εχθρών, ασθενειών και ζιζανίων, και στη χρησιμοποίηση τεχνικών παραγωγής, όπως η αμειψισπορά και η ανακύκλωση φυτικών και ζωικών υπολειμμάτων, που διατηρούν τη φυσική ισορροπία και γονιμότητα του εδάφους και προάγουν την αειφόρο ανάπτυξη της εκμετάλλευσης.



Λόγοι για τους οποίου να προτιμήσουμε τα βιολογικά προϊόντα.

    
Πέραν του γεγονότος ότι συμβάλλουν στη διατήρηση και βελτίωση της υγείας και ευεξίας, λόγω της πλήρης απουσίας φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων και άλλων βλαβερών ουσιών, τα βιολογικά προϊόντα διασφαλίζουν την αειφορία του εδάφους, την προστασία του περιβάλλοντος και τη διάσωση του πλανήτη.

    Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό των βιολογικών προϊόντων, είναι η ιχνηλασιμότητά τους, το γεγονός δηλαδή ότι ο καταναλωτής έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει λεπτομερώς όλα τα στάδια παραγωγής, επεξεργασίας και διάθεσης των προϊόντων που αγοράζει.

    (Το μοναδικό ίσως αρνητικό στοιχείο των βιολογικών τροφίμων έιναι ότι έχουν συχνά κατηγορηθεί για τις υψηλές, σε σχέση με τα συμβατικά, τιμές τους, οι οποίες προκύπτουν κυρίως λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας του σταδίου παραγωγής, του πολύ μικρού χρόνου ζωής τους και του υψηλού κόστους συντήρησης που απαιτούν. 
    Για παράδειγμα, στις βιολογικές κτηνοτροφικές φάρμες δεν χορηγούνται αντιβιοτικά ή ορμόνες στα ζώα, τα οποία, άλλωστε, τρέφονται μόνο με ελεγμένες βιολογικές τροφές υψηλής ποιότητας, και βόσκουν ελεύθερα 187 ημέρες το χρόνο. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα οι τιμές των βιολογικών κρεάτων να φτάνουν σε επίπεδα έως και 120% πάνω από τις τιμές των συμβατικών).

 

                                      

Οργανώσεις και Φορείς


Οι Οργανισμοί και οι Φορείς της Βιολογικής Γεωργίας.

 

                                                   
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν

1. Τρεις οργανισμοί ελέγχου και πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων, αναγνωρισμένοι από το Υπουργείο Γεωργίας

 

   · ΔΗΩ

 

    Αριστοτέλους 38 , 10433 Αθήνα
    Τηλ. 210 - 8224384
    Fax: 210 - 8218117

 

   · ΣΟΓΕ

 

    Σύλλογος Οικολογικής Γεωργίας Ελλάδας
    Παραδεισίων 7 - Γαλάτσι Αττικής Τ.Κ. 111 47
    Τηλ.: 2387027, Fax: 2387027

 

   · ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ

 

    Ν.Πλαστήρα 24, Αλεξάνδρεια Ημαθία
    Τηλ./Fax: 0333-24440

2. Μία πανελλήνια οργάνωση παραγωγών

 

   · ΕΕΒΕ

 

    ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ (ΕΕΒΕ)

3. Μία επιστημονική εταιρεία

   · ΡΕΑ

4. Αρκετές οργανώσεις καταναλωτών βιολογικών προϊόντων και

5. Πολλοί παραγωγοί, επιστήμονες, εταιρείες κλπ. που ασχολούνται με το θέμα.



    
Κοινό χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, ο κοινωνικός μη κερδοσκοπικός τους χαρακτήρας, όπως επίσης ότι έχουν δημιουργηθεί, λειτουργούν και προωθούν τη βιολογική γεωργία χωρίς καμία οικονομική στήριξη από το κράτος.


                 

 

Βιβλία


Μάθετε περισσότερα...!



ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΚΟΣΤΟΣ, ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΓΟΡΑΣ & ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ MERKETING
Συγγραφέας: ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Περιγραφή: Συγκριτική προσέγγιση Βιολογικής και Συμβατικής γεωργίας αναφορικά με το κόστος παραγωγής στις βασικότερες καλλιέργειες, τις παραγωγικές δυνατότητες και την τεχνική αποτελεσματικότητα. Αναλύεται η καταναλωτική συμπεριφορά και προτείνονται στρατηγικές για την αύξηση της κατανάλωσης βιολογικών προϊόντων.


ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΦΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΖΩΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Συγγραφέας: ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, ΜΗΛΙΑΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
Περιγραφή: Πολλά ενδιαφέροντα θέματα, όπως οι τεχνικές φυτικής και ζωικής παραγωγής που είναι συμβατές με τη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία και η βιολογική αντιμετώπιση των ασθενειών των φυτών στην οικολογική γεωργία, όπως παρουσιάστηκαν στην ημερίδα που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το Δίκτυο Βιολογικής Γεωργίας.


ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ
Συγγραφέας: ΤΣΑΠΙΚΟΥΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΦΑΝΗΣ
Περιγραφή: Προϋποθέσεις και εφαρμογή προγράμματος βιολογικής και ολοκληρωμένης καταπολέμησης σε καλλιέργειες θερμοκηπίου, συνδυάζοντας βιολογικά μέσα, επιλεγμένα φυτοφάρμακα και καλλιεργητικές τεχνικές φιλικές προς το περιβάλλον.


Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
Συγγραφέας: ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Περιγραφή: Οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διεθνή και ελληνική ζήτηση βιολογικών προϊόντων, τα αγοραστικά κίνητρα, οι αιτίες απόρριψης και το προφίλ του Έλληνα καταναλωτή βιολογικών προϊόντων με προτεινόμενες στρατηγικές μάρκετινγκ.


ΒΙΟΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ
Συγγραφέας:
ΠΑΝΑΓΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ
Εκδόσεις:
ΨΥΧΑΛΟΣ
Περιγραφή: Μάθετε τις αρχές και τις έννοιες της πιο ολοκληρωμένης μεθόδου βιολογικής καλλιέργειας που αλλάζει τη στάση ζωής και τη νοοτροπία κάθε καλλιεργητή που την ακολουθεί.
- Ανακαλύψτε μέσα από αυτή την καινούργια ματιά πάνω στη γεωργία, τη σημασία της άγριας ζωής, τις επιδράσεις των πλανητών και της σελήνης πάνω στα φυτά, αλλά και την ουσιαστική αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τη φύση.
- Ο Γαβριήλ Πανάγος, ένας από τους πρωτοπόρους σε θέματα βιολογικής και βιοδυναμικής καλλιέργειας στην Ελλάδα, σας δίνει τις απαντήσεις σε όλα τα προβλήματα που προκύπτουν σε κάθε αγρό, όπως το ζωντάνεμα του εδάφους και η διατήρηση της υγείας των φυτών, με την πιο ήπια περιβαλλοντικά μέθοδο φυτοπροστασίας.
- Ξεκινήστε από τη θεωρία και προχωρήστε στην πράξη φτιάχνοντας τα δικά σας βιοδυναμικά σκευάσματα για τη φυσική λίπανση του εδάφους και τη βιολογική καταπολέμηση των περισσότερων ασθενειών και εχθρών των φυτών.
- Κάντε το αγρόκτημά σας ένα ισορροπημένο και αυτάρκες οικοσύστημα που θα παράγει προϊόντα υψηλής ποιότητας και θρεπτικής αξίας.
Χρονολογία Εκδοσης: 2005  


                                   

Το λάδι αποτελεί ένα από τα κύρια προϊόντα της χώρας μας.

 

    Ένα από τα κύρια προϊόντα της χώρας μας, είναι το λάδι. Όλα τα στάδια της καλλιέργειας της ελιάς (ή αλλιώς λιόδεντρων), της συλλογής του καρπού και της εξαγωγής του λαδιού, έχουν υποστεί σημαντικές αλλαγές μέσα σ' αυτή την 50ετία.

                                               

Καλλιέργεια

Πως γινόταν η καλιέργεια των ελαιοχώραφων.

 

    Η καλλιέργεια της ελιάς, ξεκινά αμέσως μετά τη συλλογή του καρπού, το χειμώνα. Τότε γίνεται το όργωμα, αφού σκορπιστεί στην επιφάνεια του εδάφους το λίπασμα. Μέχρι και τα τέλη του περασμένου αιώνα, οι γεωργοί σπανίως έβαζαν στα λιοχώραφα κοπριά. Η κοπριά ήταν λίγη, και ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί στα κηπευτικά. Για ν' αυξήσουν την παραγωγή έκαναν τις λεγόμενες καλουργιές. Οι καλουργιές ήταν απανωτά ζευγαρίσματα, χωρίς σπορά. Γίνονταν περίπου πέντε, ένα κάθε μήνα, ξεκινώντας τον Γενάρη.

    Έλεγαν μάλιστα, και τη χαρακτηριστική παροιμία:
 «του Γενάρη η καλουργιά, παρά λίγο κοπριδιά», για να δείξουν πόση σημασία είχε αυτό το πρώτο όργωμα να γίνει τον κατάλληλο μήνα.

    Όσο για την κοπριδιά, γινόταν ως εξής:
Σκόρπιζαν κοπριά στο χωράφι, και στη συνέχεια έσπερναν κουκιά. Το κουκί, σαν ψυχανθές, γεμίζει το έδαφος με άζωτο. Την επόμενη χρονιά, οτιδήποτε και να 'σπερνε κανείς, το χωράφι ήταν πολύ εύφορο. Η κοπριά που έμενε, εμπλουτισμένη με το άζωτο ήταν η κοπριδιά. Σαν υποκατάστατο της κοπριάς έκαναν και κάτι άλλο: Μάζευαν κλαδιά και θάμνους από τους γύρους (άκρες) του χωραφιού, τα σκόρπιζαν μέσα στο χωράφι κι όταν ξεραίνονταν τα έκαιγαν και μετά όργωναν. Η στάχτη ήταν γεμάτη θρεπτικά συστατικά.

    Στις αρχές του αιώνα ήρθαν τα αγκουανό, οι κουτσουλιές των πουλιών από τη Χιλή. Κανονικά λιπάσματα ήρθαν γύρω στο 1920 περίπου. Στα λιπάσματα όμως αυτά η αναλογία ήταν 3-15-15, δηλαδή 3 μέρη άζωτο, 15 μέρη φώσφορος και 15 κάλιο. Ήταν ένα φτηνά παραγόμενο λίπασμα, καθώς μόνο το άζωτο παραγόταν βιομηχανικά, ενώ το φώσφορο και το κάλι ήταν ορυκτά, που πουλιόταν όμως ακριβά στους αγρότες, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, μια κι η ελιά χρειάζεται τα στοιχεία αυτά περίπου στην αντίστροφη σχέση.

Κλάδεμα

Ποια η σημασία του κλαδέματος.

     Μετά το όργωμα, η αμέσως επόμενη φροντίδα που χρειάζεται το λιόδεντρο είναι το κλάδεμα. Κι εδώ είχαμε εξελίξεις. Μέχρι και τις αρχές του αιώνα, τις ελιές δεν τις κλαδεύανε. Το πολύ να έκαναν ξεκλάδισμα, που θα πούμε παρακάτω. Τότε ήταν που η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε ιταλούς κλαδευτές για να διδάξουν στους Έλληνες αγρότες την τέχνη. Το κλάδεμα που τους δίδαξαν χαρακτηρίζεται σήμερα ελαφρύ. Έτσι, και πάλι τα λιόδεντρα γίνονταν χρόνο με το χρόνο τεράστια, και το ράβδισμά τους, κατά το λιομάζωμα, γινόταν όλο και πιο δύσκολο και επικίνδυνο. Ένα πέσιμο από την κορυφή ενός τέτοιου δέντρου μπορούσε να αποβεί μοιραίο, γι' αυτό το ράβδισμά έπρεπε να γίνεται με μεγάλη προσοχή.

    Από το ελαφρύ κλάδεμα πέρασαν, μετά το '70, στο βαρύ κλάδεμα, που 'κανε τα δέντρα να φαίνονται σαν ομπρέλες, κονταίνοντας τις κορφές. Όμως δεν ήταν τόσο ο κίνδυνος που επισημάναμε παραπάνω αυτό που οδήγησε σε αυτή τη μεταστροφή, όσο η διαπίστωση πως το βαρύ κλάδεμα μακροπρόθεσμα έκανε το λιόδεντρο πιο καρποφόρο, καθώς ανανεώνονταν τα κλαδιά του και μείωνε τη διαφορά στην απόδοση ανάμεσα στην χρονιά που είχε βεντέμα και στην επόμενη που δεν είχε. Επιπλέον η συλλογή του καρπού με τα νέα ραβδιστικά μηχανήματα ήταν πιο εύκολη κι αποδοτική. Το κλάδεμα και το ξεκλάδισμα γινόταν από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως φαίνεται, με μπαλταδάκι και με σάρακα (πριόνι). Με την εκμηχάνιση της γεωργίας, που άρχισε να προχωρεί ακατάσχετα μετά το '70, έκαναν την εμφάνιση τους και τ' αλυσοπρίονα, που, βενζινοκίνητα καθώς ήταν, συντόμευαν φοβερά το χρόνο του κλαδέματος ευνοώντας επίσης το βαρύ κλάδεμα, μια και το κόψιμο των χοντρών κλώνων με το κλασικό μπαλταδάκι ήταν αρκετά επίπονη διαδικασία.

Ξεκλάδισμα

Τι είναι το ξεκλάδισμα και για ποιο λόγο γίνεται.

 

    Περίπου ένα μήνα μετά το κλάδεμα, πριν την ανθοφορία, γίνεται το ξεκλάδισμα. Το ξεκλάδισμα είναι το κόψιμο των μικρών κλαδιών, ώστε ν' αραιώνουν τα κλωνάρια για να αερίζονται, να λιάζονται καλύτερα και για να διευκολυνθεί αργότερα το λιομάζωμα.

Ψέκασμα

Το ψέκασμα αποτελούσε μια από τις πιο επικίνδυνες αγροτικές εργασίες.

 

    Μετά το ξεκλάδισμα, η αμέσως επόμενη φροντίδα που χρειάζεται το λιόδεντρο, κατά το καλοκαίρι, είναι το ψέκασμα. Παλιά ήταν επίπονη κι επικίνδυνη εργασία, που γινόταν με τη ψεκαστήρα στον ώμο. Από τα τέλη της 10ετίας του '60 όμως άρχισαν να χρησιμοποιούνται ψεκαστικά αεροπλάνα που αλάφρωναν πολύ τους αγρότες, αλλά με απρόβλεπτες ακόμη περιβαλλοντικές καταστροφές, όπως υποστηρίζουν οι οικολόγοι, που έχουν αναλάβει εκστρατεία για κατάργηση των αεροψεκασμών. Για πληρωμή χρησιμοποιούνταν τα έσοδα από την πυρήνα (το υπόλοιπο του καρπού μετά την εξαγωγή του λαδιού) κι η επιβάρυνση υπολογιζόταν κατά κιλό παραγωμένου λαδιού. Ήδη από το 1991, με εντολή της ΟΝΕ καταργήθηκαν οι αεροψεκασμοί και το ψέκασμα γίνεται από ειδικά συνεργεία, πάλι με τις ψεκαστήρες στον ώμο.

                                      

Λιομάζωμα

Πότε αρχίζει το λιομάζωμα και η διαδικασία του.

 

    Το μεγαλύτερο κόστος στην ελαιοπαραγωγή είναι το λιομάζωμα. Αυτό αρχίζει κατά τα μέσα του Νοεμβρίου από τις λιγαρές, τα λιόδεντρα δηλαδή που έχουν λίγες ελιές. Αυτές, σαν λίγες που είναι, ωριμάζουν γρήγορα και πρέπει να μαζευτούν έγκαιρα πριν πέσουν κάτω. Οι φορτωμένες μπορούν να περιμένουν, μια κι οι ελιές τους είναι ακόμη άγουρες, με το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα.

    Στις αρχές της δεκαετίας του '60 έκαναν την εμφάνιση τους τα δίχτυα. Αυτά τα δίχτυα χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Μοιάζουν με τα ψαράδικα, μόνο που έχουν πολύ μικρές τρύπες, για να μην περνούν οι ελιές ανάμεσα. Είναι πιο ελαφρά, πιο φθηνά, και πιο βολικά και γρήγορα στο στρώσιμο. Επίσης πλένονται πιο εύκολα. Γιατί, πρέπει να πούμε, αφού τελειώσει το λιομάζωμα, πανιά, σακιά και δίχτυα πρέπει να πλυθούν, για να φύγουν τα λάδια. Αλλιώς, αφενός σαπίζουν πιο εύκολα κι αφετέρου γίνονται γλυκό έδεσμα για τα ποντίκια.

    Γύρω στο '70 εμφανίστηκαν κάτι ραβδιστήρια σαν τσουγκράνες, με κοντό χέρι, πλαστικά. Τα ραβδιστικά αυτά είναι μηχανοκίνητα. Μια ράβδος που στην κορφή της έχει κάτι πλαστικά κρόσια, περιστρέφεται και τα κρόσια κτυπούν τις ελιές και τις ρίχνουν κάτω. Την περιστροφική κίνηση την δίνει βενζινοκίνητη μηχανή ή μπαταρία. Η μπαταρία φορτίζεται το βράδυ στο σπίτι, συνδεόμενη μέσω ενός ειδικού μηχανήματος με μια πρίζα. Η απόδοση των ραβδιστικών αυτών είναι μέχρι και τετραπλάσια της κλασικής κατσούνας, είναι όμως πιο κουραστικά. Αυτά που δουλεύουν με μπαταρία είναι πιο ξεκούραστα, αλλά λιγότερο αποδοτικά

Κοσκίνισμα

Για ποιο λόγο και πως γινόταν το κοσκίνισμα.

    Πιο επαναστατική υπήρξε η τεχνική του φυσήματος των ελιών πριν εισαχθούν για σπάσιμο, ένα μηχανικό λίχνισμα πριν το άλεσμα. Μείωσε κατά πολύ το χρόνο (και το κόστος) του μαζέματος κι η εκνευριστική κυριολεκτικά διαδικασία του λιχνίσματος, μπόρεσε να παραμεριστεί. Στη θέση τέλος του ξεφυλλίσματος ήρθε το κοσκίνισμα, που είναι πολύ λιγότερο χρονοβόρο. Η διαδικασία αυτή του κοσκινίσματος είναι αναγκαία γιατί το μηχανικό λίχνισμα στο εργοστάσιο είναι αποτελεσματικό στα φύλλα, όχι όμως και στα μάτια και με τον παλιό τρόπο μαζέματος τους κατά το σάκιασμα ή πάνω στα δίχτυα, το ξεφύλλισμα δηλαδή, ξέφευγαν αρκετά, ιδιαίτερα τα πολύ μικρά. Αν αλεστούν ελιές με μάτια δίνουν βαρύ λάδι, με πολλά οξέα, όπως λένε.

    Η κοσκινίστρα είναι ένα τετράγωνο πλαίσιο με ένα δικτυωτό πλέγμα στο κάτω μέρος και στηρίζεται σε τέσσερα πόδια. Την τοποθετούμε πάνω σε απλωμένο δίχτυ όπου πέφτουν οι ελιές, που τις σακιάζουμε στη συνέχεια. Κι εδώ έχουν επινοηθεί πατέντες, όπου με την προσθήκη ενός τσίγκινου, κοίλου πάτου, αμέσως κάτω από το πλέγμα, που καταλήγει σε χωνί, οι ελιές πηγαίνουν κατευθείαν στο σακί.

    Παλιά, για τη διευκόλυνση του μαζέματος μέσω ενός καταμερισμού, γινόταν οι λεγόμενοι «δανεικοί», σήμερα εγώ στο χωράφι σου, αύριο εσύ στο δικό μου. Σήμερα όμως όλο και πιο συχνά γίνεται η προσφυγή στη μισθωτή εργασία κι ο αντίκτυπος του εργατικού κινήματος καθώς κι η έλλειψη εργατικών χεριών έχουν κάνει το 8ωρο σχεδόν υποχρεωτικό. Το 8ωρο βέβαια μπορεί να παραταθεί κι ο μισθός να συμπιεσθεί για τους ξένους εργάτες, Όμως κι οι μικροϊδιοκτήτες που δεν καταφεύγουν στη μισθωτή εργασία σχολούν τώρα πιο νωρίς. Με τη δύση του ήλιου όλος ο κόσμος βρίσκεται στα σπίτια του, ενώ παλιά βρίσκονταν στους δρόμους, νυχτιασμένοι, με τα γαϊδουράκια τους να γκαρίζουν, αυτοί να τα βρίζουν κι οι δρόμοι να βρωμοκοπούν φρέσκια καβαλίνα. Γραφική εικόνα μιας δύσκολης εποχής.

    Πριν τους δανεικούς, τον μεσοπόλεμο, γίνονταν οι λεγόμενοι αγκαρικοί. Οι ευκαιρίες απασχόλησης ελάχιστες κι οι φτωχοί ήταν ευχαριστημένοι να κάμουν ένα μεροκάματο με μόνη αμοιβή το φαγητό τους. Σήμερα, για τους φτωχούς γέρους αγρότες που δεν είναι πια άξιοι να μαζεύουν μόνοι τους τις ελιές τους και τα παιδιά τους είναι μακρυά, καθώς και για κείνους που έχουν λίγα χωραφάκια αλλά το υπαλληλίκι ή άλλες εργασίες τους έχουν κρατήσει μακριά απ' το χωριό τους, μια λύση είναι να δώσουν τις ελιές τους σεμισακές. Ο σιμισάτορας αναλαμβάνει την καλλιέργεια κι ο ιδιοκτήτης τα έξοδα (λιπάσματα κ.λπ.) και παίρνουν συνήθως μισό-μισό το λάδι ή και την επιδότηση, που δίνεται τα τελευταία 10 περίπου χρόνια.

Άλεσμα

Τι είναι το άλεσμα και πως γίνεται.

 

    Το άλεσμα προπολεμικά γινόταν στις φάμπρικες, όπου η μηχανοκίνηση γινόταν με ζώα. Μετά ήρθαν πετρελαιοκίνητα μηχανήματα, όμως η τεχνική παρέμεινε η ίδια: σπάσιμο των ελιών σε χοντρές μυλόπετρες και μετά συμπίεση της ζύμης ώστε να στάζει το λάδι. Σήμερα, υπάρχει η τεχνική της φυγοκέντρισης, με πολύ μεγαλύτερη απόδοση, που ελαχιστοποιεί την πυρήνα, η οποία εξάλλου περιέχει ελάχιστο λάδι κι έτσι, μη επιδεχόμενη παραπέρα κατεργασία, είναι μειωμένης αξίας. Κατά κανόνα κατακρατείται από τα ελαιουργεία.