Αλιεία

Παλιοί και νεότεροι μέθοδοι αλιείας


α) Η αλιεία με ηλεκτρισμό. Στήνονται, σ' ορισμένα σημεία, δίχτυα ή φράχτες. Από την αντίθετη μεριά, με αδιάκοπο ή εναλλασσόμενο ρεύμα, τα ψάρια αναγκάζονται να πάνε προς τα δίχτυα ή τα φράγματα και εκει πιάνονται από τους ψαράδες.


β) Ψάρεμα με τράτα. Μικρό αλιευτικό πλοίο, συνήθως πλατύ και μεγάλης αντοχής, εφοδιασμένο με μεγάλο σάκο. Το ψάρεμα με τράτα γίνεται με μια μεγάλη συρόμενη σαγήνη (γρίπο) μακριά από την ακτή. Σαρώνει το βυθό και μαζεύει στο σάκο ότι βρίσκει.


γ) Με δίχτυα. Απλούστερος και συνηθέστερος τρόπος είναι η αλιεία με τα δίχτυα. Ανάλογα με το ψάρι που επιδιώκει να πιάσει ο ψαράς, είναι κατασκευασμένο και το δίχτυ. Αν πρόκειται, για μικρά ψάρια (σαρδέλες, μπαρμπούνια, γαρίδες κ.ά.), το δίχτυ είναι κατασκευασμένο από ψιλό νήμα κι έχει μικρές τρύπες. Αν πρόκειται για μεγάλα ψάρια, το δίχτυ είναι χοντρό και γερό και τ' ανοίγματα μεγάλα. Πάνω στο δίχτυ είναι δεμένοι φελλοί και βαρίδια. Τα δίχτυα διακρίνονται σε δίχτυα βυθού και σε δίχτυα επιφάνειας.


δ) Ψάρεμα με γρι_γρι. Όνομα αλιευτικού συγκροτήματος, το οποίο αποτελείται από ένα καΐκι που σέρνει από πίσω του 5-6 βάρκες· αυτές φέρνουν στο πίσω μέρος από μια μεγάλη λάμπα η οποία ανάβει με υγραέριο ή ασετυλίνη και δίνει πολύ δυνατό φως με το οποίο προσελκύονται τα ψάρια. Το ψάρεμα γίνεται με δίχτυα και κυρίως τη νύχτα.

ε) Η Πεζότρατα: Σήμερα έχει καταργηθεί για την μεγάλη καταστροφή που προκαλούσε στο γόνο των ψαριών.

στ) Νταλιάνι ή Θυννείο: Παλιός τρόπος ψαρέματος.

ζ) Η αλιεία με αγκίστρι και πετονιά. Είναι η ατομική αλιεία, συνήθως ερασιτεχνών ψαράδων, που δε χρησιμοποιούν βάρκες ή άλλα μέσα για πιο συστηματικό ψάρεμα.

η) Υποβρύχια αλιεία. Στην ανάπτυξη της υποβρύχιας αλιείας οδήγησε το επιστημονικό ενδιαφέρον για την εξερεύνηση του βυθού των θαλασσών. Το ψαροτούφεκο, που χρησιμοποιείται στην υποβρύχια αλιεία, κατασκευάζεται από ένα είδος αλουμινίου για να είναι ελαφρύ. Μ' αυτό, και χρησιμοποιώντας βέλη, σκοτώνονται τα ψάρια ή τα άλλα θαλάσσια ζώα. Τα εξαρτήματα του δύτη είναι: στολή από ελαστικό που δεν τη διαπερνάει το νερό, προσωπίδα, ζώνη, μαχαίρι, βατραχοπέδιλα, μετρητής βάθους, μετρητής πίεσης, ρολόι και αναπνευστική συσκευή με πιεσμένο αέρα. Τέτοιοι αλιείς είναι οι σφουγγαράδες και οι αλιείς μαργαριταριών.


θ) Η αλιεία με το φράξιμο καλαμιών ή κλαδιών. Με καλαμένια φράγματα κατασκευάζονται παγίδες στα στόμια των ιχθυοτροφείων, χωρίς να εμποδίζεται η ροή των νερών. Έτσι τα ψάρια δεν μπορούν να διαφύγουν και πιάνονται εύκολα. Ο τρόπος αυτός αλιείας χρησιμοποιείται στα ρηχά νερά.

 

 

Τι εννοούμε με τον όρο αλιεία και ποιες οι διακρίσεις της.


    Με τον όρο αλιεία, κοινώς ψάρεμα, χαρακτηρίζεται γενικά η τέχνη (τρόπος), καθώς και όλη η δραστηριότητα, με την οποία γίνεται η σύλληψη και απόσπαση των ιχθύων και άλλων υδροβίων ζώων από τον βιότοπό τους, (θάλασσες, λίμνες, ποτάμια, ιχθυογενετικούς σταθμούς κ.λ.π), είτε για τροφή είτε για βιομηχανικούς σκοπούς (παραγωγή ιχθυαλεύρων, ελαίων, λιπασμάτων κλπ.).

Είδη αλιείας

1. Η Αλιεία βασικά διακρίνεται σε θαλάσσια και εσωτερικών υδάτων (λιμνών, ποταμών). Η Θαλάσσια αλιεία τυγχάνει πολλών διακρίσεων όπως:
-Ατομική αλιεία (μικρής έκτασης χειρωνακτική) και Μεγάλη αλιεία ή βιομηχανική αλιεία, (με χρήση μηχανοκινήτων σκαφών για αλιεία μεγάλων ποσοτήτων ψαριών).
-Παράκτια αλιεία (inshore fishery)και Αλιεία βαθέων υδάτων ή Αλιεία ανοικτής θάλασσας ή Ωκεάνια αλιεία ή Υπερπόντια αλιεία (offshore fishery).
-Αλιεία επιφανείας (αφρόψαρων όπως τόνοι, παλαμίδες, ρέγγες, κολιοί, σαρδέλες κ.ά.) και Αλιεία βυθού (π.χ. για γλώσσες, μπακαλιάρους, μπαρμπούνια κ.ά.).
-Αλιεία χειρωνακτική και σε Αλιεία μηχανοκίνητη.


2.
Επίσης εκ της ιδιότητας των ασχολουμένων με την αλιεία αυτή διακρίνεται σε Ερασιτεχνική αλιεία και σε Επαγγελματική αλιεία (ειδικά για βιοποριστικούς λόγους).

                                     

 

Ιστορική Αναδρομή

Η αλιεία στα παλιά χρόνια.


    Η αλιεία, όπως και η γεωργία είναι μια μορφή πρωτογενούς παραγωγής.

    Ιστορικά, τα θαλάσσια μαλάκια ήταν μεταξύ των πρώτων ειδών διατροφής του ανθρώπου και ιδιαίτερα οι αχηβάδες, τα μύδια και τα στρείδια. Αυτό αποδείχθηκε από τον εντοπισμό σε πολλές περιοχές σε ολόκληρο τον κόσμο σωρών από αυτά. Οι λόφοι καλούνται και "κόπροι της κουζίνας" (δανέζικος όρος).


    Ο προϊστορικός άνθρωπος, όταν ψάρευε, δεν ήξερε ακόμη να χρησιμοποιεί, ούτε το δίχτυ ούτε και το αγκίστρι, άλλωστε και τα δυο αυτά δεν είχαν ακόμη εφευρεθεί. Τα ψάρια τα έπιανε, είτε με το χέρι είτε χρησιμοποιούσε ένα μυτερό ξύλο για να τα καρφώνει. Ο τρόπος αυτός χρησιμοποιείται ακόμη από πολλούς πρωτόγονους λαούς και σήμερα, ενώ τον χρησιμοποιούν και οι δικοί μας ψαράδες για τα χταπόδια κλπ. (το καμάκι).

    Αργότερα, άρχισε να χρησιμοποιεί και το βέλος, για να χτυπάει τα ψάρια που βρίσκονται στα ανάβαθα νερά. Τον τρόπο αυτό του χρησιμοποιούν ακόμη πρωτόγονες φυλές.

    Στη νεολιθική περίοδο κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα αγκίστρια από κόκαλο ή ξύλο με τη μορφή περίπου που τα ξέρουμε και σήμερα. Στην εποχή του σίδερου χρησιμοποιούνται πλέον αγκίστρια από σίδερο, που δε διέφεραν σχεδόν καθόλου από τα σημερινά. Το ψάρεμα με το καλάμι πρέπει να εμφανίστηκε πολύ αργότερα και σε περιοχές που είχαν βράχους στις ακτές.

    Αρχικά τα ψάρια καταναλώνονταν αμέσως μετά την αλίευσή τους. Αργότερα όμως, από ανάγκη, αναπτύχθηκαν τεχνικές για τη διατήρηση των ψαριών με ξήρανση, κάπνισμα, πάστωμα (άλιση) και ζύμωση.

                                          

 

Για επαγγελματίες και μη.


ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΨΑΡΑ
Συγγραφέας: ΤΣΩΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Εκδόσεις: ΔΙΑΥΛΟΣ
Περιγραφή: Σ' αυτό το αλφαβητάρι θα βρείτε συνοπτικά τους πιο διαδεδομένους στην Ελλάδα τρόπους ψαρέματος μαζί με τα δολώματα και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται.
Επίσης θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες για τη Νομοθεσία, τις άδειες αλιείας, τα σκάφη για ψάρεμα και άλλα πολλά που θα σας συντροφεύσουν στα ψαρέματά σας. Ελπίζουμε με επιτυχία.
Καλή διασκέδαση!

ΑΛΙΕΙΑ ΔΙΧΩΣ ΜΕΛΛΟΝ (Η Κρίση της Βιομηχανικής Εκμετάλλευσης των Θαλασσών )
Συγγραφέας: GREENPEACE
Εκδόσεις: ΝΕΦΕΛΗ
Περιγραφή: Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι οι θάλασσες του πλανήτη υφίστανται εξαντλητική εκμετάλλευση: εννιά από τα δεκαεπτά μεγαλύτερα αλιευτικά πεδία του κόσμου βρίσκονται ήδη υπό κατάρρευση, ενώ τέσσερα ακόμα θεωρούνται κατεστραμμένα και ως εκ τούτου με εκμεταλλέυσιμα. Η συνολική αλιευτική παραγωγή του βορειοδυτικού Ατλαντικού έχει μειωθεί κατά το 1/3 μέσα στα τελευταία 20 χρόνια. Στη Μεσόγειο τα λιγοστά διαθέσιμα στοιχεία γύρω από την αλιεία δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό. Στην Ελλάδα η εξέλιξη της αλιευτικής δραστηριότητας ακολούθησε τις διεθνείς τάσεις. Μετά τον εκσυγχρονισμό και την αύξηση του αλιευτικού στόλου (δεκαετία του '80) και την ανανεομένη αύξηση της αλιευτικής παραγωγής, φθάσαμε στη διαπίστωση της κρίσιμης κατάστασης στην οποία βρίσκονται ορισμένα από τα σημαντικά ιχθυαποθέματα της χώρας. Ετσι, μετά τις κοινοτικές επιδοτήσεις για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό του στόλου, ακολούθησε η επιδότηση της απόσυρσης αλιευτικών σκαφών, με σκοπό τη μείωση του στόλου και της αλιευτικής προσπάθειας.

ΔΟΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΨΑΡΕΜΑΤΑ - Ε' ΕΚΔΟΣΗ
Συγγραφέας: ΦΑΛΑΡΑΣ ΠΑΝΟΣ
Εκδόσεις: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΨΑΡΕΜΑΤΑ - Β' ΕΚΔΟΣΗ
Συγγραφέας: ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
Εκδόσεις: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ
Περιγραφή: ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΜΕΣΩ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΌ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΨΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΨΑΡΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΘΑΝΟΥΝ ΩΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΚΙΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΕΣΙΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΧΟΙΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΠΟΥΣ ΤΟΥΣ.

ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ - Δ' ΕΚΔΟΣΗ
Συγγραφέας: ΦΑΛΑΡΑΣ ΠΑΝΟΣ
Εκδόσεις: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ
Χρονολογία Εκδοσης: 2007

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΨΑΡΕΜΑ(τα ψάρια και οι τεχνικές)
Συγγραφέας: ΒΛΑΧΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Εκδόσεις: THALASSA
Χρονολογία Εκδοσης: 2004

ΤΑ ΨΑΡΙΑ - ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΛΕΞΙΚΟ(ΟΛΑ ΟΣΑ ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΕΡΑ)
Συγγραφέας: ΒΟΥΖΑΣ Π.
Εκδόσεις: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ
Χρονολογία Εκδοσης: 2007

Τι εννοούμε με τον όρο ερασιτεχνική αλιεία και πως γίνεται.


    Το ερασιτεχνικό ψάρεμα γίνεται, είτε στην ακτή από κάποιο βράχο είτε στις ακρογιαλιές είτε ακόμη στην ανοιχτή θάλασσα με διάφορα είδη ορμιάς είτε με ψαροντούφεκο.Στις βραχώδεις ακτές ψαρεύονται με καλαμίδι κυρίως, κέφαλοι, σκορπιοί, σπάροι, σκαθάρια, πέρκες, τσιπούρες κλπ.Από τις ακρογιαλιές ψαρεύονται με πεταχτάρι ή με γερά καλαμίδια με κουβαρίστρα, λαβράκια, πέρκες, συναγρίδες κλπ. Οι ορμιές αυτές είναι εφοδιασμένες με γερά αγκίστρια και χρησιμοποιείται για δόλωμα, ανάλογα με την προτίμηση που δείχνουν τα ψάρια. Μικρά ψάρια προτιμούν τα σαλάχια, τα λαβράκια, οι συναγρίδες, οι ροφοί, τα φαγκριά και τα μικρά σκυλόψαρα.

    Τα σκουλήκια της λάσπης τα προτιμούν οι πέρκες και οι σαργοί. Τις καραβίδες τις προτιμούν τα λαβράκια. Τις γαρίδες, τις σωλήνες και το ζυμάρι το προτιμούν οι κέφαλοι, οι σπάροι, τα μελανούρια, οι σάλπες κλπ.

    Το ψάρεμα στην ανοιχτή θάλασσα έχει πιο αθλητικό χαρακτήρα. Στην περίπτωση αυτή τα δολώματα που χρησιμοποιούνται είναι ψόφια ψάρια, τεχνητά ψάρια, τούφες από φτερά ή φούντες από άλλο υλικό κλπ. Το ψάρεμα στην ανοιχτή θάλασσα γίνεται και με συρτή, δηλ. η πετονιά με το δόλωμα σέρνεται στην επιφάνεια της θάλασσας με ταχύτητα που δεν ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα, για να είναι δυνατό να το πιάσει το ψάρι που το ακολουθεί. Στη χώρα μας είναι διαδομένη η ελαφριά συρτή ή όπως αλλιώς λέγεται και συρτή του αφρού. Με τη συρτή του είδους αυτού ψαρεύονται κυρίως παλαμίδες, λούτσοι και γοφάρια από βάρκα. Στη χώρας μας χρησιμοποιείται και η συρτή του βυθού με την οποία ψαρεύονται κυρίως συναγρίδες, στείρες, ροφοί, σφυρίδες κλπ.

    Η ελαφριά συρτή γίνεται, είτε με νάιλον νήμα είτε με σπάγκο υδρέικο καλά κερωμένο που καταλήγει σε σύρμα μήκους 1,5- 2,0 μέτρων. Το σύρμα πρέπει να αντέχει στο βάρος και να μην κόβεται από τα δόντια του ψαριού. Σαν δόλωμα στη συρτή του αφρού χρησιμοποιείται ψεύτικο μεταλλικό ψάρι, μικρό κουταλάκι ή ακόμη και φτερά γλάρου.

    Η συρτή του βυθού είναι εφοδιασμένη με μερικά μολύβια, για να βουλιάζει και για δόλωμα χρησιμοποιείται και στην περίπτωση αυτή, ψεύτικο ψαράκι. Εκτός από την ελαφριά συρτή υπάρχει και η βαριά συρτή, που αποτελείται από πολύ γερό νάιλον νήμα, που είναι δεμένο σε ένα πολύ γερό καλάμι. Με τη βαριά συρτή ή και συρτή ύψους, όπως την ονομάζουν και αλλιώς, πιάνονται κυρίως ξιφίες, τόννοι και μερικές φορές και σκυλόψαρα. Ο τρόπος αυτός του ψαρέματος δεν είναι διαδομένος και γνωστός στη χώρα μας.

    Είναι άλλο είδος, που είναι σχετικό με τη συρτή, είναι και το ψάρεμα με τη σαλαγγιά. Πρόκειται για ένα μακρύ μέχρι 15- 20 πόντους στρογγυλό επινικελωμένο μολύβι από το οποίο κρέμονται μερικές σαλαγγιές δηλ. τρία αγκίστρια, που είναι δεμένα πλάτη με πλάτη με σπάγκο ή και κολλημένα. Το ψάρεμα αυτό γίνεται, χωρίς να χρησιμοποιείται κανένα δόλωμα. Συνήθως με τις σαλαγγιές ψαρεύονται χταπόδια.

    Πολύ γνωστό ερασιτεχνικό ψάρεμα στη χώρα μας είναι και το ψάρεμα από βάρκα με πετονιά ή πεταχτάρι. Το πεταχτάρι δολώνεται με γαρίδες, ψαράκια, σκουλήκι, καραβίδα ή και καλαμάρι και με αυτό πιάνονται μουρμούρες, λαβράκια, σαργοί, τσιπούρες και τη νύχτα ροφοί, μεγάλα πετρόψαρα και μουγκριά.

    Επίσης στη χώρα μας είναι γνωστό και το ψάρεμα από τη στεριά με πεζόβολο. Το πεζόβολο είναι μικρό δίχτυ, ειδικά κατασκευασμένο, που ο ψαράς το πετάει με το χέρι από τη στεριά. Όταν τραβάει το πεζόβολο είναι έτσι κατασκευασμένο που κλείνει και δημιουργεί σάκο. Το πεζόβολο απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία και δύναμη και το ψάρεμα γίνεται πάντα σε ρηχά νερά. Η διάμετρος του πεζόβολου μπορεί να φτάσει και τα τρία μέτρα.

    Πολύ ενδιαφέρον είναι και το ψάρεμα με παραγάδι, που γίνεται πάντα από βάρκα και σε σχετικά βαθιά νερά. Το παραγάδι αποτελείται από χοντρό σπάγκο, τη μάνα όπως λέγεται, από όπου και κρέμονται τα παράμαλα, όπως λέγονται, με 200- 500 αγκίστρια. Τα παραγάδια τα χωρίζουμε, ανάλογα με το μέγεθος που έχουν τα αγκίστρια, σε ψιλά σκαθαρωτά, χοντρά και σκυλοπαράγαδα.

Τα ψιλά παραγάδια αποτελούνται από 200- 400 ψιλά αγκίστρια, και χρησιμοποιούν για δόλωμα καραβίδα, καλαμάρι ή γαρίδες. Τα σκαθαρωτά παραγάδια έχουν 200- 500 αγκίστρια, ο σπάγκος τους είναι πιο χοντρός, όπως φυσικά και τα αγκίστρια που χρησιμοποιούν και χρησιμοποιείται σαν δόλωμα αθερίνα, γαύροι και καλαμάρι. Τα χοντρά παραγάδια έχουν λιγότερα αγκίστρια, αλλά από τα μεγαλύτερα. Για δόλωμα χρησιμοποιούνται μεγαλύτερα ζωντανά ψάρια. Με το παραγάδι αυτό πιάνονται μεγάλα ψάρια και κυρίως ροφοί, σφυρίδες, γαλέοι, μπακαλιάροι, σαλάχια κλπ. Τα σκυλοπαράγαδα έχουν μερικά μόνο αγκίστρια, αλλά πάρα πολύ μεγάλα, με παράμαλο από ατσάλινο σύρμα. Για δόλωμα χρησιμοποιείται, κυρίως, μεγάλη παλαμίδα.

    Το καλοκαίρι γίνεται και το ψάρεμα με το πυροφάνι, που είναι περισσότερο κυνήγι παρά ψάρεμα. Στην πλώρη της βάρκας δένεται μια λάμπα με ασετυλίνη, για να φωτίζει και να μαζεύονται τα ψάρια, οι σουπιές και τα χταπόδια, που ο ψαράς με το καμάκι τα καρφώνει.

    Το ψάρεμα στα γλυκά νερά (ποτάμια και λίμνες) γίνεται με καλάμι, που έχει ένα ή δύο αγκίστρια, μια σημαδουρίτσα δεμένη στην άκρη του σπάγκου, έτσι που μόλις το ψάρι αρχίζει να τσιμπάει, η σημαδουρίτσα αρχίζει και κουνιέται ή βουλιάζει. Τότε ο ψαράς τραβάει με δύναμη το καλάμι και συνήθως στο αγκίστρι καρφώνεται το ψάρι. Το ψάρεμα αυτό είναι αρκετά δύσκολο και απαιτεί αρκετή δεξιοτεχνία, κι έχει πραγματικά αθλητικό χαρακτήρα.

    Για δολώματα χρησιμοποιούνται διάφορα έντομα ή ομοιώματα εντόμων, ανάλογα με το είδος του ψαριού, ζυμάρι, ψάρια μικρά ζωντανά η ψόφια κλπ. Συνήθως το καλάμι είναι εφοδιασμένο με κουβαρίστρα, για να τυλίγεται το νήμα. Ιδιαίτερα δύσκολο είναι το πέταγμα, γιατί όλη η αρματωσιά είναι πολύ ελαφριά μια και δε χρησιμοποιούνται καθόλου βαρίδια. Συνήθως το πέταγμα γίνεται αφού περιστραφεί η αρματωσιά και πάρει δύναμη.

    Αν σκεφτούμε ότι το ψάρεμα αυτό γίνεται σε λίμνες και σε ποτάμια, καταλαβαίνει κανείς πόσο θα πρέπει να είναι τεχνίτης, για να πετάξει την πετονιά στη λίμνη ή στο ποτάμι και όχι στα δέντρα, που πάντα υπάρχουν εκεί που δεν τα περιμένει κανείς. Ύστερα, επειδή η αρματωσιά είναι πολύ ελαφριά, πρέπει να πάρει κανείς υπόψη και την κατεύθυνση και τη δύναμη του αέρα. Γι' αυτό το ψάρεμα αυτό θεωρείται πραγματικά πολύ δύσκολο και πραγματικό σπορ, που χρειάζεται αρκετή προπόνηση.

Τι εννοούμε με τον όρο επαγγελματική αλιεία και πως γίνεται.


    Ενώ η ερασιτεχνική αθλητική αλιεία γίνεται για διασκέδαση περισσότερο, κι όχι για να εξασφαλίσει κανείς εισόδημα, η βιομηχανική ή και μεγάλη αλιεία γίνεται για να εξασφαλίσει τόση τροφή για τους ανθρώπους, όσο και εισόδημα για αυτούς που ασχολούνται μ' αυτή. Ο αλιευτικός πλούτος των θαλασσών θεωρούνταν και εξακολουθεί να θεωρείται ακόμη σαν ανεξάντλητος. Τα πράγματα, όμως, τα τελευταία χρόνια, μας αποδείχνουν πως δεν είναι καθόλου έτσι. Μπορεί ο αλιευτικός πλούτος των θαλασσών να είναι μεγάλος, δεν είναι όμως καθόλου ανεξάντλητος. Αντίθετα, άρχισαν μερικά είδη ψαριών να είναι όλο και δυσεύρετα. Παρ' όλα αυτά πολλά κράτη εξακολουθούν να θεωρούν τα αλιευτικά προϊόντα το πλέον ουσιαστικό στοιχείο της οικονομίας τους.

    Η βιομηχανική αλιεία γίνεται πάντα στους ωκεανούς. Πρώτη είδηση που υπάρχει για οργανωμένη αλιεία είναι από τη Σκανδιναβία, όπου ένας νόμος το 1410 μ.Χ. καθόριζε τους όρους που θα γινόταν η αλιεία, ώστε να αποφεύγονται οι διάφορες συγκρούσεις μεταξύ των ψαράδων. Η βιομηχανική αλιεία επιδιώκει τη σύλληψη των ψαριών που ζουν ομαδικά. Τέτοια ψάρια είναι οι τόννοι, τα σκουμπριά, οι ρέγκες και οι αντζούγιες καθώς επίσης και τα ψάρια που ζουν μόνιμα σε αποικίες και τέτοια είναι π.χ. ο μπακαλιάρος και τέλος ορισμένα είδη ψαριών ή καρκινοειδών που συγκεντρώνονται σε ορισμένα μέρη του βυθού.

    Μεγάλη βιομηχανική αλιεία έχουν αναπτύξει οι Ιάπωνες, οι Ρώσοι, οι Αμερικανοί, οι Εγγλέζοι και οι Σκανδιναβοί. Οι χώρες αυτές έχουν ναυπηγήσει τεράστιους αλιευτικούς στόλους, που αλιεύουν εκατομμύρια τόνους ψαριών το χρόνο. Με το αλόγιστο ψάρεμα που κάνουν, αν συνεχίσουν για μερικά χρόνια ακόμη, οι θάλασσες θα μείνουν κυριολεκτικά χωρίς ψάρια.

    Τα τελευταία χρόνια και η χώρα μας άρχισε να ναυπηγεί αλιευτικό στόλο και να διεκδικεί μια θέση στο μοίρασμα του πλούτου των θαλασσών. Η βιομηχανική αλιεία γίνεται σε διάφορες περιοχές της γης, ανάλογα με το είδος που ειδικεύεται ο καθένας. Το ψάρεμα γίνεται με τα πιο τέλεια μηχανήματα έτσι που να μην υπάρχει περιθώριο να ξεφύγει τίποτε.

    Τέλος εξαιρετικά ενδιαφέρουσες μορφές της αλιείας είναι η φαλαινοθηρία, η σπογγαλιεία και η αλιεία μαργαριταριών.

    Προέκταση της αλιείας αποτελεί η ιχθυοτροφία, δηλαδή η ιχθυοπαραγωγή σε ιχθυοτροφεία.

 

Πρώτη η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.


    Με τον όρο ιχθυοκαλλιέργεια, εννοούμε την ελεγχόμενη εκτροφή και αναπαραγωγή ψαριών και άλλων υδρόβιων οργανισμών (μαλάκιων, οστρακοειδών, καρκινοειδών, φυκών). Στις μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας αβγά από επιλεγμένες ποικιλίες τοποθετούνται σε ειδικές δεξαμενές μέχρι την εκκόλαψή τους και στη συνέχεια είτε χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό λιμνών και ποταμών είτε εκτρέφονται, προκειμένου να διατεθούν στο εμπόριο. 

    Οι σημαντικότεροι παράγοντες για τη σωστή ανάπτυξη των ψαριών είναι, σε γενικές γραμμές, η καθαρότητα και η σωστή θερμοκρασία του νερού και η πλήρης διατροφή τους, πλούσια κυρίως σε πρωτεΐνες, λιπίδια και ανόργανα στοιχεία.

    Η Ελλάδα προσφέρει άριστες υδροβιολογικές και κλιματικές συνθήκες για την ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών, αποτελώντας την πρώτη ιχθυοπαραγωγό χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Μεσογείου, με κύρια προϊόντα το λαβράκι και την τσιπούρα (ακολουθούν η πέστροφα, ο κυπρίνος, τα μύδια, τα στρείδια, τα χέλια κ.ά.). Η ελληνική παραγωγή των δύο αυτών ποικιλιών καλύπτει το 60% της συνολικής παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το 50% της παραγωγής της Μεσογείου.